| تبليغات | X |
ريلهاي قطار شاعرانه ترين زوجي بودند كه كيلومترها كنار هم ماندند. ندا آمد: زيرا آنان مردگانند.
یه روز معلم روی تخته دو تا خط موازی کشید.
خط بالایی نگاهی به خط پایینی انداخت و عاشقش شد،
خط پایینی نگاهی به خط بالایی انداخت و عاشقش شد.
همون لحظه بود که معلم داد زد:
دو خط موازی هیچ گاه به هم نمی رسند
تگرگ
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم دی 1384ساعت 14:23 توسط تگرگ |
و اين منم
زني غرق شده در سكوت سرد زمان
خفته در اغوش خيال
و گمگشته در ميان هجوم ناله هاي واژگان.
در هجوم ثانيه ها در افق بي روزن دلتنگي به خود مينگرم.
به خود. به خود.
به خودم.
نميدانم نميدانم نميدانم.
يك تحول.
يك نگاه تازه. يك رنگ تازه. يك روز تازه. يك اهنگ تازه.
و من ديگر اني نيستم كه بودم.
من خودم هستم نه ديگري نه هيچكس .
من خودم هستم.
خودم خودم وفقط خودم...
پیوندهای روزانه
کتابهای رایگان فارسی
ضد فیلترهای بروز شده
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
یادداشتهای دلقک
شادی
شازده کوچولو
نیک آهنگ
سقف سکوت
رها تر از رها
تا نبض خیس صبح
صبر سنگ
به سردی رود فرات
دریا در من
